بینش رادیکال

به دنبال اعتصاب این کارگران در کارگاههای ، هلتوشان و توانکش در آبان و آذر ماه سال جاری که به مدت ۱۰ روز و بیشتر به طول کشید موفق شدند که چندین ماه حقوق معوقه خود را مربوط به ماههای تیر و مرداد و شهریور دریافت کنند . اما تقریبا تقریبا همان زمان و تا حال که چندین ماه طول می کشد هیچ گونه حقوق و مزدی دریافت نکردند که مجددا باعث شد برای چندمین بار همگی به اتفاق از روز یکشنبه ۸۶/۱۱/۲۱ با تجمع در محل کار خود به مدت چندین روز متوالی دست به اعتصاب زده و خواستار پرداخت تمامی حقوق معوقه خود شدند .

و همچنین موضوع دیگری که در این اعتصاب از سوی کارگران مطرح شد درخواست بن ارزاق و خواربار امسال است که تا حالا به هیچ عنوان پرداخت نشده و گویا قرار نیست از آن هیچ حرفی به میان آورند .

یکی از کارگران در مورد بن کارگری میگوید: در سال ۸۵ و براساس اعلام دستگاههای مربوطه به خود شرکت قرار شد که پول بن ها را به ماپرداخت کنند اما عملا این طور نشد در مواردی کسی که سماجت به خرج می داد و این حق قانونی و طبیعی خود را طلب می کرد با انواع و اقسام حساب و کتابهای پیچیده و توجیهات مختلف یا حاضر به پرداخت هیچ وجهی در این خصوص نمی شدند و یا نهایتا با پرداخت مبالغ ناچیزی در حدود ۱۰ و ۲۰ هزار تومان سرو ته آن را به هم می آوردند و ما به دلیل نداشتن هیچ گونه فیش حقوقی نمی توانستیم هیچ گاه ادعای خود را ثابت کنیم .به گفته او یکی دیگر از معضلا ت و مشکلات آنها نداشتن فیش حقوقی است که براحتی و با توجیهای مختلف و بدون به جا گذاشتن هیچ گونه ردی و به صورتهای غیر قانونی بر حق ما کارگران از هیچ اجحافی رویگردان نیستند و در این صورت نیز ما کار گران برای ثابت کردن ادعایمان هیچ مدرکی دردست نداریم فقط به این دلیل که ما پشتوانه مالی نداریم و تشکل منسجمی که بتواند اعتراضات و اعتصابات ما را نمایندگی و حمایت کند موجود نیست ، مجبور  میشویم برای از دست ندادن همین کار هم با این شرایط سخت و طاقت فرسا با این همه اجحاف و بی حقوقی و ظلم ساکت بمانیم و از حقوق واقعی خود چشم بپوشیم .

یکی دیگر از کارگران از شرایط سخت کار در داخل تونلها می گوید و از اینکه هیچ گونه حقوق و مزایایی بابت سختی کار به آنها تعلق نمی گیرد و همچنین رعایت نشدن بهداشت به هیچ درجه ای .

او می گوید کار در داخل تونلها با شرایط سخت و طاقت فرسا و رطوبت و سرما و در ساعات طو لا نی قابل قیاس با هیچ شرایط و جای دیگری نیست .

طبق قانون باید کارهای مانند کاردر معادن و کار با ماشین آلات و وسایلی که از لحاظ روانی و جسمی برای کارگران زیان آور است به ۶ ساعت در روز کاهش یابد اما با این وجود ما با همین شرایط سخت و ساعت طو لانی و رطوبت نیز به کار مشغولیم و معمولا چندین ماه تحت همین شرایط هیچ دستمزدی دریافت نمی کنیم .تازه به اضافه موارد دیگری از قبیل ندادن نهار و یا شام ، حساب نکردن ساعت نهار جزء ساعات کارو بطور قطع ، نبودن هیچ گونه امکانات و سرویسهای بهداشتی و توالت در محیطهای کار ، خصوصا داخل تونلها برای رفع حاجات - این قسمت را داخل پرانتز و با شرمندگی می گوید !

و تازه شرم آورتر از همه اینها اینکه نهار همانجا در محیطی پراز بو و کثافات، آلوده و مرطو ب و حتی در حالت سر پا صرف می شود ، بدون آنکه ساعات صرف نهار جزء ساعت کار به حساب آید .و در پاسخ به این سئوال که مگر مامورین بهداشت برای کنترل بهداشت محیط کار و دیگر مسایل بهداشتی سرکشی نمی کنند ؟ می گوید اولا مامورین بهداشت هیچ گاه برا ی کنترل بهداشت محیط کار هیچ کاری نکرده و حتی زحمت بازدید از قسمتهای مختلف کارگاه و تونلها را به خود نمی دهند، و ثانیا در موارد ی که هم چون آب آشامیدنی به تشخیص مامورین بهداشت ، آب مصرفی صد در صد آلوده بوده و با نصب بر چسب و اعلا م آلوده بودن آن ، هیچ کار برا ی آوردن شرب مصرفی نشده و کارگران به ناچار از همان آب آلوده مصرف می کنند.

تازه توضیح موارد بهداشتی به همین جا ختم نمی شود! دود و گرد و غبار خاک ناشی از کار و ماشین آلات حفاری بزرگ و کوچک در داخل تونلها به حد زیاد است که لامپ پروژکتوری ۲۰۰۰ وات تنها از چند قدمی مان معلوم نیست . 

غیر از تذکر ساده و اعلا م الوده بودن آب ، مامورین بهداشت و اداره بهداشت  این شهرستان هیچ تاثیری در بهبود این شرایط نداشته و ندارد.

کارگر دیگری اعلا م میدارد که با ۱۰ سال سابقه کار در شرکت من و همه کارگران این شرکت بصورت قرداد موقت ۱ ماه مشغول بکاریم و در پایان هر ماه اگر آقایان مدیران و کارفرمایان پیمانکار از ما راضی باشند قرداد دوباره تمدید خواهد شد و در صورت هر گونه اعتراض و نافرمانی تمدید نمی شود و هیچگونه مزایای از قبیل سنوات ، پاداش ، عیدی و شرایط ویژه و حق شیفت به ما تعلق نمی گیرد .

حتی در طول ۱۰ سال که من در این شرکت مشغول به کارم برای یک بار هم نماینده ی اداره کار را که در ظاهر مدافع حقوق ما کارگران می باشد ندیده ام چه رسد به اینکه از طریق شکایت به این اداره به حقوق خود برسیم . او می گوید در برابر در خواست حتی یک روز مرخصی برای مداوای کودکم و مراجعه به پزشک گفته می شود ،مشکلات شخصی شما هیچ ربطی به ما ندارد .

این اعتصابات در هر دو مورد و به اتفاق تا روز پنچشنبه ۲۵/۱۱/۸۶ ادامه داشت تا بالا خر ه مدیرا ن و کارفرمایان مجبور به پاسخگویی در برابر کارگران شدند و بعد از بحث و جدالهای فراوان در مورد مطالبات آنها که در راس آنها ۴ ماه حقوق معوقه بود . با قول و قرارهای همچون پرداخت کردن دو ماه از حقوق را تا تاریخ یکم اسفند و به عبارتی چند روز آینده به صورت موقت سرکارهای خود باز گردند.

اما کارگران زیر بار این قول و قرارها نرفته و تهدید کردند که اگر تا تاریخ ذکر شده تمامی حقوق معوقه آنها پرداخت نشود با حضور در جلو فرماندار ی این شهرستان دست به اعتصاب گسترده تری زده و کار را در سطح وسیعتری کاملا به تعطیلی خواهند کشید .

پیش به سوی اعتصاب گسترده کارگران