مترجم به چند زبان

http://www.eferheng.com/

گالری عکس ) متنوع و دیدنی (

http://uldoz.com/ax.asp

ــــــــــــــــــ

؟؟؟؟برای شناحت اسلامگرایان کلیک کنید؟؟؟؟

جواب نه به مظحکه انتخابات شوراها ابتدای  گارانتی مبارزه انقلابی و ضد سرمایه داریست برای رهای از چنگال بردگی اسلامی و مزدی

ـــــــــــ

 اطلاعیه کمیته مرکزی حکا در مورد مضحکه انتخابات شوراهای اسلامی

نو یسنده دربار و نویسنده ازادیخواه

در جواب امثال اتروپات http://hemasechaldoran.blogfa.com/

به گفته یکی از نویسندگان "درک این تناقض دشوار نیست زیرا حقیقت است و حقیقت همیشه ساده و روشن است"

نيهايت

nehayat_s@yahoo.com

*****

تیتر انتخابی برای این نوشته در ظاهر و باطن نشانگر و بیانگو متناقض بودن اندیشه مواضع و راهبرد دو طیف نویسندگی است که تفسیر جدی و مدون را ایجاب میکند بیگمان درصد بالای شفاف سازی در این زمینه میتواند درصد تفکیک خوب وبد را برای احاد جامعه سیر صعودی دهد.

حال با سوالاتی چون سیر اندیشه سازی در جوامع؟ نویسنده کیست؟ با اهداف نویسندگی و بعضی پرسشهای دیگر روبرو میشویم که امیدوارم در حد توان اعترافی از حاکمان دماگوژم گرفته باشم. از ابتدای شکل گیری جوامع طبقاتی عده ای در صدد بدست گرفتن حاکمیت و توجیه قوانین بوده اند و پی در پی اکثریتی را برای قبول کردن چنین تضادی فریب می داده اند. حاصل چنین مقدمه ای این است که دو نیروی جامعه همیشه در صدد بر کنار نمودن هم بوده اند بدین ترتیب کسانی بوده اند که از منافع حاکمان دفاع کرده اند و کسانی هم با افشای واقعیت در صدد بوده اند که حقایق چنین حاکمیت نابرابر، پدیده و روابطی را روشن کنند. نتیجه ای ساده میتوان گرفت اینکه مدافعان حاکمیت همیشه در رفاه و اسایش بوده اند و مدافعان واقعیت همیشه در وضعیت نا امنی زندگی بسر برده اند که برای اکثریت ستمدیده، مدافعان واقعیت مبارز انقلابی و مدافعان دربار هم از ستمگران و عده ای مفت خور بوده اند. بی شک ابزار و دستگاههای تبلیغاتی که محدود به حکمرانان است در شکل دادن اندیشه چه از لحاظ اجتماعی و سیاسی و ... نقش مستقیمی داشته اند که این خود در خود چند پاراگراف است که خارج از حوصله این نوشته است.

حال نویسنده کیست؟ نویسنده میتواند توان بیان حقایق در جامعه باشد یا به بیان دیگر نویسنده کسی است........

http://frmisk.blogfa.com/post-19.aspx  بقیه مطلب

ماركس: درباره جامعه سوسياليستي

حدود تاريخي قانون ارزش

 

نويسنده: رومن رازدالسكي

برگردان: ايرج آذرين

 

قسمت ۲

.....اين را مي‌توان از پاراگرافي كه در آن ماركس به «جهان كودكانه باستان» در تقابل با جهان نوين سرمايه‌داري مي‌پردازد ، به بهترين نحو دريافت. ماركس در آن‌جا مي‌گويد: « آيا در جهان باستان هرگز به تفحصي ار اين باب كه كدام شكل مالكيت و غيره مولد‌ترين شكل است، بيشترين ثروت را توليد مي‌كند، بر نمي‌خوريم؟ {در پاسخ بايد گفت كه در آن‌جا،} هر چند كاتو مي‌تواند به تفحص در اين مسئله بپردازد كه كدام شيوه كاشت در يك مزرعه بيشترين محصول را به دست مي‌دهد، و بروتوس  حتي مي‌تواند پولش را با بهترين نرخ بهره وام دهد، اما ثروت به صورت هدف توليد ظاهر نمي‌شود، بل‌كه مسئله همواره اين است كه كدام كشل دارائي بهترين شهروندان  را به وجود مي‌آورد.» در جهان نوين وضع به كلي غير از اين است. در اين جهان «ثروت در تمامي اشكال آن به صورت چيزي ظاهر مي‌شود – خواه اين چيز شيئي باشد يا رابطه‌اي كه به وساطت آن شيئي ، تحقق مي‌يابد – چيزي كه نسبت به فرد خارجي و تصادفي {يا عَرَضي} است. پس ديدگاه قديم، بقیه در ادامه مطلب

قسمت ۲

---

دمکراسى: تعابير و واقعيات

در مصاحبه ای با منصور حکمت

 

جامعه بورژوايى موفق شده مقوله دموکراسى را جاى آزادى و آزاديخواهى بنشاند و به اين اعتبار حد نهايى تعرض آزايخواهانه طبقات فرودست و شکل نهايى پيروزى آنها را از پيش تعريف کند. شما براى آزادى ميجنگيد و پس از "پيروزى"، پارلمان و "پلوراليسم" تحويل ميگيريد. وجود روايتهاى مختلف از دموکراسى، حتى روايتهاى طبقاتى مختلف، اين مقوله را به يکى از مبهم ترين و تفسير بردارترين و نامعين ترين مقولات در فرهنگ اصطلاحات سياسى تبديل کرده است. جنبشها و سياستمداران مختلف، با اهداف و منافع متفاوت و گاه متضاد از دموکراسى حرف زده اند و ميزنند و قطعا منظورشان يک چيز نيست. وضعيت هاى سياسى مختلف توسط جريانات مختلف دموکراسى اطلاق شده است. از تعبيرات ضد کمونيستى و جنگ سردى، تا تعبيرات انساندوستانه و حق طلبانه، وجود داشته اند و دارند. پشت همه اين تفاسير ميتوان جوهر مشترک و ابژکتيو دموکراسى و دموکراسى طلبى را که آن را، در تمام اشکال اش، براى مثال از سوسياليسم و آزادى خواهى سوسياليستى متمايز ميکند، شناخت و تعريف کرد. اما در صحنه سياسى نفس مفهوم دمکراسى، به همين صورت کلى، چيز زيادى را بيان نميکند و کمکى به تفکيک جنبشها و جريانات اجتماعى نميکند. به اين دليل صفتها و پسوند و پيشوندهايى که به دموکراسى اضافه ميشود، تازه اجازه ميدهد اين کلمه معنى دقيق ترى پيدا کند، نظير دموکراسى ليبرالى، دموکراسى خلق، دموکراسى پارلمانى يا وکالتى (نماينده اى representative)، دموکراسى مستقيم، دموکراسى غربى و غيره. اين عبارات از نظر سياسى کاملا مفهوم و قابل تعريفند و تفاتهايشان و در موارد زيادى تناقضاتشان قابل توضيح است. جنبشها و نيروهاى مدافع هر يک از اينها هم قابل تعريف است و در بسيارى موارد کاملا قابل تفکيکند.

.................بقیه در

 http://frmisk.blogfa.com/post-38.aspx 

---

گفت و گوی مارکس و باکونين درباره ی آنارشيسم


نوشته: موريس کرانستون
ترجمه: محمد باي بوردي

مقدمه:
در تاريخ سوم نوامبر 1864، کارل مارکس و ميخائيل باکونين براي آخرين بار در لندن ملاقات کردند. اين ملاقات و گفت و گوهاي آن دو در منزل باکونين صورت گرفت. باکونين رهبر شناخته شده آشوب گرايان يا آنارشيست هاي روسيه براي ديدار کوتاهي به لندن آمده بود و مارکس نيز در همين شهر به حالت تبعيد به سر مي برد. اين دو بيست سال بود که با يک ديگر آشنا بودند، ولي دوستي آنان چندان پايدار نبود و محتاطانه رفتار مي کردند و رقابتي نيز براي رهبري بين الملل کارگران بين آن دو در گرفته بود . طرفداران مارکس اغلب در شمال و هواداران باکونين در جنوب اروپا بودند. با آن که نظريات آنها درباره سوسياليزم کاملا با يکديگر متفاوت بود ، معذالک هر کدام ديگري را متحد بلقوه اي در نبرد بر عليه بورژوازي تلقي مي کرد. در مواردي آن دو دشمن خوني يک ديگر بودند، ولي از نظر هر دو، ملاقاتشان در لندن موفقيت آميز بود.

* * *

باکونين: مارکس عزيز، من مي توانم چاي و توتون تعارف کنم، در غير اين صورت با کمال تاسف بايد عرض کنم فعلا فقر دامن گيرم است و امکان پذيرايي و مهمان نوازي، بسيار اندک.

مارکس: من هميشه فقيرم باکونين و درباره ي فقر چيزي نيست که ندانم. بدترين مصيبت هاست.بقیه در ادامه مطلب

---