| |||||
ادامه مطلب
ادامه مطلب
|
|
|
تروريسم چيست ؟ مصاحبه با ژاک دريدا در باره مفهوم تروريسم
برگردان: آزيتا نيکنام فوريه ۲۰۰٤ بخشي از مصاحبه جيوواني بورادوري با ژاک دريدا
سوال: اينکه يازده سپتامبر، رويدادعظيمي است يا نه، به جاي خود؛ ولي شما در اين مورد چه نقشي براي فلسفه قائليد؟ آيا فلسفه مي تواند در فهم اين واقعه به ما کمک کند؟ ژاک دريدا: بدون شک، چنين « واقعه » اي نيازمند پاسخي فلسفي است ؛ يا بهتربگويم ، جوابي لازم است تا افراطي ترين پيش فرض هايي که در گفتمان هاي فلسفي، بيش از بقيه بينش ها ريشه دوانده اند، را زير سوال ببرد . اين بينش ها، که اغلب اوقات در آنها "واقعه" توصيف، ذکر و گروه بندي شده است، از « خوابي جزمي » ناشي مي شوند که بدون انديشه جديد فلسفي، نمي توان از آن بيدار شد؛ بدون تاملي بر فلسفه، به ويژه بر فلسفه سياسي و ارثيه آن. گفتمان رايج، يعني گفتمان وسايل ارتباط جمعي و لفاظي هاي رسمي، خيلي راحت، به برداشتهايي مثل « جنگ » يا « تروريسم » ( ملي يا بين المللي) تکيه مي کندبقیه در ادامه مطلب سوسياليسم و كليسا رزا لوكزامبورگ آنچه مى خوانيد ترجمه جزوه اى است كه رزا لوكزامبورگ در ۱۹۰۵ نوشت. منبع: سایت www.marxists.org كانون پژوهشى «نگاه»، www.negah1.com بقیه در ادامه مطلب دين از ديد روزا لوکزامبورگ کليسا، برای مبارزه با سوسيا ل دمکراسی، دو وسيله در دست دارد. در جايی که مانند کشور ما (لهستان) جنبش کارگری شروع به شناساندن خود کرده است و طبقات دارنده هنوز اميدوارند که آن را نابود کنند، روحانيت با موعظه های تهديد آميز، تهمت زدن به کارگران و محکوم کردن « آزمندی» آنان، عليه سوسيا ليستها مبارزه می کند. اما در کشورهايی که آزادی های سياسی بدست آمده حزب کارگران نيرومند است، مانند آلمان، فرانسه و هلند، روحانيت در جستجوی وسائل ديگری است. در اين کشورها، روحاينت مقصود واقعی اش را پنهان می کند و ديگر نه مانند يک دشمن آشکار، بلکه همچون دوستی مصنوعی، با کارگران روبرو می شود. منبع: www.javaan.net بقیه در ادامه مطلب ــــــــــــــــــــــــــــ «نگاه» یک نشریهی سوسیالیستی و حاصل یک کار جمعی است، آن را مثله نکنید! و به مثله شدن آن هم اجازه ندهید!» ب . هدایت «دنیای اینترنت، دنیای عجیبی است! به همان اندازه که امکان تبادل اطلاعات را در گسترهی جهان به سهولت و سرعت امکان پذیر میکند، اما مرزهای قانون مندی را نیز درهم میشکند و به هرج و مرج غریبی دامن میزند. به ویژه وقتی که صحبت از کاربرد اینترنت در جایی است، که نه رعایت قانون کپی رایت الزامی است و نه عرف دیگری پاس داشته میشود. برخی از سایتهای اینترنتی، پارهای از مقالات دفترهای «نگاه» را با حذف لوگو و مشخصات آن بر روی سایت خود قرار دادهاند. و بعضی دیگر از سایتها نیز، بدون آن که لطف خود را شامل حال «نگاه» کنند و آگهی انتشار دفترهای آن را درج نمایند و یا حتا تماسی برای درج این یا آن مقالهی این دفترها در سایت خود بگیرند، گاه حتا به فاصلهی یکی دو ساعت از انتشار آنها، دست چینی از مقالات «نگاه» را به میل و اختیار خویش روی سایت خود گذاشتهاند. این وضعیت نابسامان، ارائهی این توضیح را ایجاب میکند که «نگاه» یک نشریهی سوسیالیستی است، که با عطف توجه به ضوابط شناخته شدهی فعالیت مطبوعاتی منتشر میشود. فرمت اینترنتی دفترهای «نگاه» - که ناشی از ضعف بنیهی مالی برای انتشار چاپی و هم زمان اینترنتی آن، عدم وجود یک شبکهی قانون مند توزیع کتب و نشریات سیاسی و فرهنگی و بازگشت بی دردسر و منصفانهی پول فروش آنها، و مهمتر از همهی اینها: ضرورت رساندن سریع نشریه به دست فعالین جنبش کارگری در ایران است - ذرهای از بار این ضوابط نمیکاهد و استفادهی غیر مجاز و بعضا غیر اصولی (حذف لوگو و مشخصات) آن را فراهم نمیآورد. در همین مدت، اما برخی دیگر از سایتهای اینترنتی - چون سایت «اتحاد چپ کارگری» - بدون هیچ گونه ارتباطی با «نگاه»، با اعلام انتشار دفترهای آن، به ابتکار خود به آن لینک دادهاند و این امکان مناسب را هم برای مراجعه کنندگان به سایتهای خود به وجود آوردهاند که با مجموعهی مقالات این دفترها آشنا و خواندن یکی یا چند یا همهی این مقالات را به تشخیص خود انتخاب نمایند. ضمن تشکر فراوان از به کارگیری این روش اصولی، از مسئولین محترم آن سایتهایی که به درج مقالاتی از دفترهای «نگاه» مبادرت میکنند، تقاضا میکنیم که بر ما منت بگذارند و به دفترهای «نگاه» لینک بدهند. به این ترتیب، نه فقط به یک تلاش جمعی برای انتشار یک نشریهی سوسیالیستی احترام گذاشته میشود؛ نه فقط امکان مناسبی برای مراجعه کنندگان به این سایتها برای خواندن مقاله یا مقالاتی از دفترهای «نگاه» به تشخیص خود فراهم میگردد؛ که کمک ارزندهای نیز به دفترهای «نگاه» و نویسندگان آن برای شکستن سانسور جمهوری اسلامی در پخش یک نشریهی سوسیالیستی میشود.«نگاه» یک نشریهی سوسیالیستی و حاصل یک کار جمعی است، آن را مثله نکنید! و به مثله شدن آن هم اجازه ندهید!» آیا یک مارکسیست میتواند به حقوق بشر باور داشته باشد؟ استیون لوکس ح.ریاحی پرسش فوق را میتوان به دو صورت کاملا متفاوت مطرح کرد. یکی از دیدگاه جرمی بنتام، یعنی از نقطهنظر فایدهباورانه(UTILIARIAN). او حقوق طبیعی را "پوچ و بی معنی"و حقوق طبیعی خدشهناپذیر را "واقعا پوچ و بیمعنی" میدانست. از این روست که مثلا سر جورج کورن. وال. لویس اصطلاحهایی همچون "حقوق اصیل، حقوق طبیعی، حقوق نسخناپذیر، حقوق جداییناپذیر، حقوق خدشهناپذیر، حقوق ارثی، حقوق ذاتی" (1) و غیره را حقوقی میدانست که: "سرچشمۀ آنها در تئوری وضع طبیعی و قرارداد اجتماعی قرار دارد؛ اما از این حقوق اغلب کسانی استفاده میکنند که این نظریهی پوچ و زیانآور را هرگز نشنیدهاند و اگر از آن اطلاع داشتند احتمالا آن را رد میکردند. آنها خواستهایی دارند که حقوق مینامند و معتقدند که در یک خط مشیسیاسی عقلانی چنین حقوقی، قانونا مورد تایید قرار دارد. وظیفة این اشخاص این است که نشان دهند لازمة یک خط مشی سیاسی عقلانی، پاسخگویی به خواست آنهاست. اما
بقیه در ادامه مطلب | |
ادامه مطلب
