ماركس: درباره جامعه سوسياليستي حدود تاريخي قانون ارزش   نويسنده: رومن رازدالسكي برگردان: ايرج آذرين 1-   1-               ماركس‚ درباره تكامل فرديت بشر تحت نظام سرمايه‌داري قول مشهوري است كه بنيان‌گذاران ماركسيسم هرگونه «تصوير‌پردازي از آينده« را، تا آن‌جا كه به ايجاد سيستم‌هاي سوسياليستي ساخته و پرداخته، ناشي از «اصول ازلي – ابدي عدالت» و «قوانين تحول‌ناپذير طبيعت بشري» دلالت داشت، مردود مي‌شمردند. چنين سيستم‌هائي هر چند در آن دوره‌‌هائي كه براي اولين بار مطرح شدند لازم و موجه بودند، اما به مجرد اين‌كه جنبش روبه رشد كارگري در تفسير ماترياليستي تاريخ، توسط ماركس و انگلس ارائه شد، پايه‌اي علمي يافت، به مانعي بر سر راه آن مبدل شدند. اين پايه علمي بر دكترين‌هاي سوسياليست‌هاي تخيلي به مراتب برتري داشت، و بايد مسئله درك از آينده سوسياليستي را به شيوه‌اي از بيخ و بن متفاوت طرح مي‌كرد. سوسياليسم ديگر نه به عنوان يك آرمان صرف، بل‌كه به منزله مرحله‌اي ضروري در تكامل بشريت، اوج واقعي تمامي تاريخ گذشته نطفه‌هاي مشهود اين شكل اجتماعي جديد مي‌توانست در تاريخ و در گرايشات تكاملي آن جستجو و يافت شود. اين البته بدان معنا نيست كه ماركس و انگلس هيچ دركي از سامان اقتصادي و اجتماعي سوسياليسم نداشتند (نظري كه اپورتونيست‌ها اغلب به آن‌ها نسبت مي‌دهند.) ، و يا خيلي ساده مطلب را يك‌سره به نوادگان ما واگذاردند، چنان‌كه گوئي خصلت علمي تئوري‌ها‌يشان اصلاً در همين است. برعكس، چنين مفاهيمي در دستگاه تئوريك ماركس نقشي بارز و برجسته داشتند. بررسي آثار اصلي بنيان‌گذاران ماركسيسم اين ادعا را به طور قانع‌كننده‌اي نشان مي‌دهد. به عنوان نمونه، كاپيتال ماركس را در نظر بگيريد، كه هم در پي بررسي ساختار دروني و قوانين حركت شيوه توليد سرمايه‌داريست و هم در پي ارائه اثبات و ضرورت «تحول  عظيمي» كه بايد امحاي «از خود بيگانگي » بشر يعني چيزي را به همراه آورد كه بشريت از طريق آن «حاكم واقعي و آگاه طبيعت و اجتماع خويش» خواهد شد (انگلس). بدين ترتيب ما در كاپيتال، و  ديگر آثار تداركاتي آن ، مدام به مباحث و اشاراتي بر مي‌خوريم كه سر و كارشان با مسائل يك جامعه سوسياليستي است، مباحث و اشاراتي كه به‌خصوص وجوه اشتراك و افتراق ماركس با تئوري‌هاي سوسياليست‌هاي تخيلي را روشن مي‌كنند. اين مباحث ماحصل ضروري متد ديالكتيكي و ماترياليستي ماركس‌اند.  اين متدي است كه ..بقیه در ادامه مطلب   خطر فساد در جنبش كارگری ایران رضا مقدم   به نقل از نشریه به پیش شماره 16،سپتامبر ٢٠٠٦- مهر ١٣٨٥ خطر فساد جنبش كارگری در ایران را تهدید می كند. دولت آمریکا قصد دارد تحت عنوان حمایت از جنبش کارگری ایران، این جنبش را فاسد کند تا از این جنبش در خدمت حل و فصل اختلافاتش با رژیم اسلامی استفاده کند و یا در صورت وقوع شرایط تغییر رژیم اسلامی از بروز تحولات اساسی در ایران که فقط از جنبش طبقه کارگر ساخته است جلوگیری کند. همانطور که برای جلوگیری از پیروزی یک انقلاب چپگرا، کمک کرد تا پس از رژیم سلطنتی پهلوی، نیروهای اسلامی در ایران به قدرت برسند. بزرگترین موفقیت دولت آمریکا در این زمینه، فاسد کردن اتحادیه همبستگی لهستان و بکار گیری آن در خدمت سیاستهای امپریالیستی آمریکا علیه اردوگاه شرق بود. برای تاثیر گذاری بر جنبش های اجتماعی ایران چندین نهاد دولتی و غیر دولتی آمریکا فعال شده اند تا در مجموع راه دخالت و تاثیر گذاری دولت آمریکا را بر اعتراضات علیه رژیم اسلامی هموار کنند. یکی از اینها "مرکز مبارزه غیر خشونت آمیز" (1) است که سابقه دخالت وسیع در اوکرائین و گرجستان را دارد و اهدافش را درباره ایران هم اعلام کرده است. برای تاثیر گذاری بر جنبش کارگری ..بقیه در ادامه مطلب يازده سپتامبر: جنايت به‌ بشريت!  بهرام رحمانی   زنان تحصيل کرده ایران   و وظايف انقلابی   سارا قاضی سپتامبر 2006 در سايت بی بی سی بخش فارسی مقاله ای تحت عنوان "چالش های تحصیلات دانشگاهی زنان در ایران" http://www.bbc.co.uk/persian/iran/story/2006/09/060919_oh_women_iran.shtml) ( از روند تغييرات قابل ملاحظه ای در موقعيت اجتماعی و سياسی زنان ایران خبر می دهد که نقد به آن به جا است.   اين گزارش که از وضعيت کنونی زنان جوان و تحصيل کرده ايران تهيه شده، به تغييراتی که در موقعيت زن ايرانی در برابر قوانين اسلامی در طول سال های اخير رخ داده اشاره می کند. مثلاً در اين گزارش آمده است که: "در دانشکده فیزیک کاربردی دانشگاه آزاد هفتاد درصد فارغ التحصیلان زن هستند، آماری که می تواند برای بسیاری از دانشگاه ها در غرب سبب مباهات شود." البته در همين گزارش آمده که: "به نظر می رسد یکی از دلایل وجود زنان بسیار در دانشگاه ها آن باشد که مردان جوان بیشتر در فکر پول درآوردن هستند."!! يعنی در واقع تحصيل که زمانی وسيله پول درآوردن بيشتر و آسان تر بود، امروز ديگر جای خود را به انباشتن سرمايه داده است (که البته بحثی به دور از جنبه اين مقاله است، ولی بالاجبار لازم است در ادامه اين بحث اشاره ای به آن شود).   اما نگاهی عميق تر به اين حضور زنان در دانشگاه ها، انسان را به بخش های مهم تر و